Nachtvluchten

Vorige zomer kocht ik nieuwe tuinverlichting. Niets spectaculair maar de drie lampjes die op een rij staan zijn telkens goed voor hetzelfde grapje: zie maar dat de vliegtuigen zich niet vergissen en niet in jouw tuin staan! Mijn tuin is 20m lang, dus de vergissing zit er niet direct in. Maar het zegt veel over de thematiek in onze regio.

Probleem 1: België is te klein, er wonen te veel mensen en de ruimte is dus beperkt. Als men dan nog eens beslist om bouwvergunningen te blijven afleveren in zones die in een aanvliegroute liggen van de nationale luchthaven, dan zorg je alleen maar voor problemen.

Probleem 2: Paars wou de thematiek aanpakken maar reed zichzelf klem. Dat kan ook niet anders, het probleem is verschrikkelijk complex en de oplossingen liggen niet voor de hand. Dat men iets wou DOEN aan de situatie was al een grote stap voorwaarts.

Probleem 3: Vanwege partijpolitieke spelletjes wordt het dossier naar alle hoeken van de kamer gesmeten. Een constructieve oplossing bedenken? No way! Liever stokken in de wielen steken. Het laatste geweldig voorstel van het Vlaams kartel: ban de nachtvluchten. Etienne Schouppe mag daarbij het partijstandpunt verkondigen. Ik vermoed een verborgen agenda van Etienne: meer macht aan de spoorwegen en minder te doen voor de luchtvaart...

Probleem 4: ...

De nachtvluchten en Zaventem kunnen een volledig boek vullen. Veel meningen en opinies, dus de mijne kan er nog wel bij: er kan en mag niet geraakt worden aan de tewerkstelling van de nationale luchthaven. Het verlies van DHL is al een zware klap... En laat vooral de demagogie achterwege (cf communautaire thema's), dat brengt de oplossing geen stap vooruit...

Drugs

Bepaal eens een verkiezingsthema moet Brice De Ruyver gisteren gedacht hebben. En dus kregen we vandaag het nieuws dat het drugsgebruik in ons land én in Europa problematische proporties begint aan te nemen.

Brice weet waarover ie spreekt. Naast het gegeven dat hij veiligheidsadviseur is van de premier is hij ook professor aan de Universiteit van Gent en bijzonder bedreven in de thematiek rond drugs. En daarmee bedoel ik niet dat hij aan de drugs zou zitten...
De prof is net terug van een congres in Madrid, georganiseerd door de Amerikaanse Drugsbrigade. Europa is het nieuwe speelterrein van drugsdealers, scherpe prijzen door massale aanvoer zorgen ervoor dat het 'goedje' door steeds meer groepen bereikbaar is.

Een oplossing voor deze kwestie? Er moeten structurele keuzes gemaakt worden. Daarbij zou het aanmaken van een legaal circuit één van de oplossingen kunnen zijn. Niet te snel van stapel lopen...dit gaat beter niet over één nacht ijs. Bovendien wordt het harddrugsprobleem maar al te gemakkelijk gekoppeld aan een problematiek van cannabisverslaving. En dat zijn twee verschillende zaken. En bij het laatste kan ik mij wel aansluiten bij de berichtgeving: verbieden of repressie heeft weinig effect en de verwarrende communicatie rond de cannabiswetgeving heeft voor meer problemen gezorgd dan oplossingen. Terwijl de wetgeving op zich wel sterk is...

Een thema dat de volgende regeringsploeg zal moeten opnemen... Zolang men maar niet in stereotypes vervalt...

In twee splitsen

In campagnetijden (maar eigenlijk ook daarbuiten) wens ik dat ik mezelf in twee zou kunnen splitsen. Zaterdag was het weer eens zover: zoals eerder vermeld had ik mijn helpende handen beloofd aan het moederfeest van VIVA, maar eigenlijk had ik ook graag op de gaypride gestaan in Brussel. Belofte maakt schuld, dus bleef ik met veel plezier in Herent.

Dus maak ik van mijn blog gebruik om de eisen van de gaypride te ondersteunen. Onder de paarse ploeg werd op ethisch vlak heel wat gedaan, er werden heel wat belangrijke stappen voorwaarts gezet. De holebirechten waren daar een onderdeel van. Onder impuls van Guy Swennen, en die heeft nog veel meer gedaan waarover later meer, werd het onlangs mogelijk voor holebi's om te adopteren. Schitterend!

Alles ok dus voor de holebi's? Afschaffen die gaypride? Helemaal niet, het blijft bijzonder belangrijk ter sensibilisatie. Heel wat mensen hebben het nog moeilijk met holebi's... Waarom, dat weet ik ook niet goed... Bovendien blijven er nog wat eisen over. Dit jaar was de thematiek internationaal: men vroeg aandacht voor de situatie in landen zoals Polen waar homofobie weer duchtig de kop opsteekt. Kan uiteraard niet.

Alleszins, wat ethiek betreft hoop ik dat de volgende regeringsploeg het werk verder zet waar nodig en behoudt waar vooruitgang geboekt werd. Ik ben er zeker van dat het kartel daar een breekpunt van maakt!

Iedereen met pensioen

Het is als vloeken in de kerk, maar ik wens "iedereen met pensioen". Ja graag, omdat dit betekent dat je na een leven hard werken tijd mag nemen voor rust. Maar we zijn ook realistisch, heel vroeg op pensioen gaan zal er niet meer inzitten.

Mijn ouders, die ik dus dit weekend ging bezoeken, hebben ondertussen het voorrecht om te mogen genieten van hun pensioen. En dat lukt hen aardig. Maar ik weet ook dat voor heel wat mensen het een periode is waarbij ze iedere euro drie keer moeten omdraaien alvorens uit te geven. Ik wens het niemand toe...en zeker niet als je verondersteld wordt te moeten genieten van "de oude dag". In de koepeltekst voor de verkiezingen staat uitdrukkelijk opgenomen dat het kartel garant staat voor een verhoging van de pensioenen: op vier jaar 12%. Dat lijkt niet veel, maar het kan hemel en aarde verschil betekenen voor mensen die het moeilijker hebben. Daar kan ik mij dus alleen maar achter scharen.

Mijn pensioen is nog veraf. Heel veraf want het systeem wordt onbetaalbaar. Mensen van mijn generatie en jonger beseffen stilaan dat ze langer zullen moeten werken. Kan ook niet anders, als iedereen langer blijft leven (en dat is een zeer goede zaak!). Niet erg, zolang die pensioenen maar gegarandeerd worden. Intergenerationele solidariteit noem ik dat...

Gekke politici

Politici moeten een beetje gek zijn en houden van volle agenda's. Dit weekend verjaarde mijn vader dus familiebezoek, maar dat zal zowat het laatste bezoek zijn voor de komende maand. Ook de trouwvoorbereidingen gaan voor een tijdje de koelkast in... Alles voor de campagne!

Het betekent natuurlijk wel dat mijn agenda uitpuilt van de politieke bezigheden. Gisterenavond campagnebespreking, vanavond gemeenteraad, morgen commissie bevolking en sociale zaken waar ik ondervoorzitster ben, vrijdag campagnebespreking, zaterdag moederfeest VIVA. Donderdagavond word ik op een seminarie van het werk verwacht. Bon, veel tijd blijft er dus niet over als je overdag werkt. En het zal niet verbeteren want eens de campagne helemaal warm loopt...

Waarom doe ik het dan toch?

* Omdat ik niet aan de zijlijn wil blijven staan

* Omdat "niet kunnen zwijgen en willen doen" in mijn bloed zit

* Omdat ik na enkele maanden zeer actief op lokaal vlak merk dat er op nationaal vlak nog zeer veel moet/kan gebeuren

* Omdat ik als juriste geloof dat er nog veel maatschappelijk noodzakelijk en nuttig wetgevend werk moet gedaan worden

Ja, omdat ik geloof dat iedereen zijn eigen toekomst kan maken en die niet moet ondergaan. Ja, we kunnen de dingen veranderen! (Sorry Johan, even gepikt van jou)

En ja, ook omdat ik dus als politica een beetje gek ben. Maar gek zijn is gezond...

Plaats 9 Senaat

Sinds vandaag is het officieel. Op het sp.a-spiritcongres in Kortrijk werd de start van de campagne van de federale verkiezingen op 10 juni gegeven. En daarbij werd de Senaatslijst voorgesteld. Op de lijst van de effectieven sta ik daarbij op nummer 9.

Negen, neuf, nine,... Daar moet ik nog iets mee doen tijdens de campagne. Alleen: wat?!

Op deze blog zal je het verder verloop van mijn campagne kunnen lezen, mijn inhoudelijke standpunten en de minder inhoudelijke standpunten.

De campagne is begonnen! (lees ook de koepeltekst die de principes van het progressief kartel blootlegt)